nong yui

สวัสดีแรงงานไทย....

หนึ่งในวันหยุดให้เหล่าผู้ช่วยผลักดันให้เศรษฐกิจไทยเดินหน้าต่อไป

พูดก็พูดเหอะ... ถึงแม้ว่าอากาศข้างนอกมันจะร้อนตับปลิ้นก็ตาม

แต่ด้วย "วันหยุด"  ที่ลากยาวติดต่อกัน ก็ทำให้มันกลายเป็นช่วงที่

ไอ้ยุ้ยมีความสุขกับการทำงานพิลึก... ลูกค้าไม่ค่อยอยู่ งานไม่ค่อยเดิน

มีเวลาให้นั่งเล่น กินขนม และ "ใช้สมอง" ... ตามอัธยาศัย

 

เสียดาย....

เสือกเป็นคนดี ไม่ยอมหยุดควบ ทำให้วันหยุดขาดช่วง...ต่างจากคนอื่น

"ก็ถ้าหยุดยาวแล้วจะให้ไปไหนฟร่ะ"

แฟนไม่มี... เพื่อนไม่รัก... แถมงานยังต้อง going on ตลอดเวลา

เฮ้ออ.... ถอนหายใจให้ตัวเองดัง ๆ หนึ่งที และยืนไว้อาลัย 3 วิ... เชิญนั่ง

 

เมื่อวาน... 30 เมษา (ถูก)

เป็นวันสุดท้ายของการทำงานร่วมกับพี่ดา...ก่อนที่ she เฉาก๊วยจะไปนอนเล่นที่บ้าน

ด้วยเหตุผลที่ว่า.... "ไม่ปลื้มกับวัฒนธรรมองค์กร"  ตรงโคตร!!!!!

แหม... ก็แม่เล่นให้แต่งตัวเป็นพนักงานแบงค์

เอิ่ม... ท่านผู้บริหารคะ เข้าใจไรผิดป่าวว่ะเมิง...

เอเจนซี่โฆษณานะคะ ไม่ใช่กสิกรแบงค์!!!!! 

เรยได้ไปปาร์ตี้กัน เย้ว เย้ว เย้ว!!! (จิงๆ หาเรื่องกินเหล้า =.=) อำลาท่านผู้หญิงดา

แต่ก่อนไปปาร์ตี้ที่ออฟฟิส ก็นัดกับเพื่อนที่ AIT จะกินข้าวกัน

เลิกงานก็รีบบึ่งไปเรยค่ะคุณ  สยาม  แต่งตัวสวยงามเข้าไปอยู่ในกลุ่มควันร้านมิยาบิ

แม่เจ้า.... ไอ้ยุ้ยแทบจะกลายเป็นหมูรมควันออกมา

กินได้ไม่กี่คำ ก็ต้องถ่อสังขารกลับบริษัท เพราะงานเข้า

อีวิทถึงกะออกปาก

"เฮ้ย ถ้าเมิงกลับก่อนไม่ต้องเอาเงิน 1200 ที่กูติดไว้นะ"

"1200 กูไม่เสียดาย แต่ถ้ากูไม่ไปตอนนี้ กูอาจต้องเสีย 200,000"

แล้วอิชั้นก็วิ่งออกมา.... บอกตรง ๆ รมณ์เสียว่ะ

 

กลับเข้าบริษัทมาดูใจพี่นิคกี้ที่อยู่รอโม่งานให้ (จิงๆ ติดงานพี่เอ๋อยู่)

มาพร้อมกับขนมและน้ำในมือ... งืออออ ซึ้งอ่า พี่นิคแม่ง..เป็นคนดี

กว่าจะโม่งานเสร็จ ก็ปาไปสี่ทุ่มครึ่ง... ลากพี่เอ๋ไปร้านนั่งเล่น

กิน เมา แดนซ์... กลับบ้านตี 3 -*-

เช้าแหกขี้ตา เอารถป๊าขับไปขายงานลูกค้าที่สนามกอล์ฟ

 

โอ้วพระเจ้า... วันแรงงานที่แสนมีค่าของอิชั้น

 

ขอเทิดทูลแรงงานไทย..เป็นอย่างสูง