บุญ หลอน ช๊อป

posted on 05 Apr 2009 22:40 by angelyui

คุณค่ะ....

วันนี้หญิงปอมาลากคนบาปอย่างอิชั้นไปทำบุญ ด้วยปณิฐานมุ่งมั่นที่จะไปอาบน้ำมนต์

ชำระล้าง "แผล" ในใจ จากอาการอกหัก รักคุด ตุ๊ดไปรักหญิงอื่นซะนี่

งวดนี้ สองสาวควงกันร่อนถึงคลอง 15 วัดประสิทธิเวช เข้าเขต นครนายกพอดี

อืม...

ได้ทำบุญตั้งกะไหว้พระ สวดบังสกุลเป็นบังสกุลตาย อาบน้ำมนต์ และปล่อยสัตว์

มีหลายร้านให้เลือก shopping แต่ละร้านเก๊าะมีบอกไว้ครบเรย ว่าคนเกิดวันนั้นวันนี้ปล่อยกี่ชีวิต

ปล่อยหอยได้ไร ปล่อยปลาไหลได้ไร ปล่อยปลาตะเพียน ปลาสวาย ได้อะไร

โอ๊ย ... สารพัด สาระเพ...

เอาว่ะ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ไหน ๆ เก๊าะมาแล้ว อิชั้นปล่อยแม่งทุกอย่างเลยค่ะคุณ

สั่งรวมมิตรมา 99 ชีวิต (90 ชีวิตเป็นหอยซะงั้น) ปลานานาพันธุ์ และกบ 1 ตัว หยองสุดค่ะคุณ

อิชั้นกลัวมันเป็นเจ้าชายกบ กระโดดอ๊บ อ๊บ มาจ๊วบอิชั้น อี๋...แหย๋ง

แม่เจ้าของร้านเก๊าะใจดี บอกว่า "พี่ไม่ต้องกลัวค่ะ... หนูให้ยืมตะกร้า เอาไว้ปิดถังกันกบกระโดด"

เออขอบใจ.... อิชั้นใจชื้นได้นิดเดียว เก๊าะเสียจริตอีกครั้งตอนยืนสงบนิ่งอยู่ท่าน้ำ

เอ๊ะ... แล้วตอนกูปล่อยหล่ะ อีกบมันต้องกระโดดขึ้นมาใช่ไม๊ .... -*- เวรและกู งานเข้า

หลังจากภาวนา อ่านบทสวดจบป๊าบ สมองอิชั้นทำงานหนักอย่างไม่เคยคิดมาก่อน

นังปอ ซึ่งในขณะนั้นมันเก๊าะนั่งยองยองเหลา เท้าเปล่าตรงท่าน้ำเคียงข้างหญิงยุ้ย

เก๊าะ กรี๊ด กร๊าด กระตู้วู้ กับเจ้าชายกบในถังของมัน.... "แก๊...ชั้นจะทำไงกะกบดี"

"ใจเย็นเมิง....กูคิดก่อน" 

ว่าแล้วอิชั้นเก๊าะนั่งขัดสมาธิ์ แลบลิ้นเอานิ้วชี้ป้ายน้ำลาย แล้ววนอยู่ที่ขมับ 

"ใช้หมองก่อน"

ติ๊ก ต่อก ติ๊ก ต่อก ติ๊ก ต่อก......ติ๊ง!!!!

ก็จุ่มถังครึ่งนึงลงน้ำ แล้วค่อยๆ ตะแคงเอาปากถังหันไปนอกลำตัว

ป้องกันไม่ให้นังกบมันกระโดนมาจ๊วบขอบคุณ... (เพราะอีชั้นอาจกรี๊ดตกน้ำเป็นอาหารปลาสวายได้)

ระหว่างบอกไอ้ปอ อิชั้นก็ค่อย ๆ ปล่อยค่ะ พลางพร่ำไปต่าง ๆ นานา

"ปล่อยกลับสู่ธรรมชาติแล้วน๊า... อย่าให้ใครจับไปแกงได้หล่ะ"

 

ซู่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด....

คุณค๊ะ  อีปอค่ะ อีปอ  มันเททั้งถังรวดเดียว...ซึ่งถ้าใช้คำว่า "คว่ำถัง" จะเห็นภาพชัดกว่า

"เฮ้ยไอปอ.... แกเบาๆ ดิว่ะ เด๋วปลามันน๊อคน้ำตายพอดี" อิชั้นแหวใส่

"เออออ แบบนี้แหล่ะเมิง...กบจะได้ไม่โดดใส่กู"

(((แต่โดดใส่กูแทน...อิชั้นคิด)))

อ๊าย!!!!!!! อีปอกรี๊ดอีกที

"แก๊.......ปลาสวายมันคาบกบกูไปต่อหน้าต่อตาเลยเมิ้งงงงง"

... เอิ่ม ...

อิชั้นอึ้งค่ะคุณ  ที่อึ้งเพราะไม่คิดว่าปลาสวายจะกินกบ

เลยปล่อยมันอยู่ในดงเดียวกันซะงั้น

เลยได้แต่ปลอบตัวเองว่าน้องกบ อ๊บ อ๊บ ที่อิชั้นปล่อยไป เป็น Fighting Frog แปลงร่างมา

จัดการกับปลาสวายที่เวียนว่ายรอกินมันอยู่ และมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขในบาดาล

และนาน ๆ ทีก็ขึ้นมาขี้บนบก... ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ หลอกตัวเองต่อไป

เพื่อความสบายใจแห่งเราเพียงผู้เดียวค่ะคุณ

 

ทำบุญเสร็จแล้วก็ได้เวลาดูดวงกัน (คอร์สบังคับป่าวว่ะเนี่ย)

 

วู๊!!!!!!! 

พ่อหมอดูก็จัดการให้สับไพ่ยิปซี แล้วเปิดมาทีละ 3 ใบ

หน้าที่การงานดี ดวงชีวิตดี สุขภาพดี ทักว่า ดี ดี ดี ดี ทู๊กอย่าง!!! 

"แล้วเนื้อคู่หนูอ่ะค่ะ?"  อิชั้นระริก ระรี้ถาม เก๊าะแหม คำถามสำคัญ

"ตอนนี้มีคนมาจีบอยู่ 2 คนนี่"

"O.o หือออออ"  อิชั้นทำหน้าฉงนใส่

"คนนึงขาวๆ หน่อยนะ อีกคนคล้ำ ๆ"

" O.O! คัยว่ะ " อิชั้นงงเป็นไก่ตาแตก

"ดีทั้งสองคนเลยนะ....แล้วก้บลา บลา บลา...."

"แล้วคนไหนเนื้อคู่หนูอ่ะ??"

 แทบไม่น่าเชื่อค่ะคุณ...หมอดูเค้าก็งัดไอ้นั่นขึ้นมา!!!!!!!!!!!!

อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาา......

เฮ้ย!!!!! มันคือแว่นขยาย ว่ะ ฮ่ะ ฮ่า (จะอ๊าทำไม???)

แล้วก็ส่องมือใหญ่เรยพลิก ไป พลิก มา .... หาเส้นกษัย

"ชัดเลย โป๊ะเช๊ะ!!!  คนขาวเนี่ยเนื้อคู่เลยนะ อยู่ด้วยกันแล้วดี เค้ารักเราดี

เข้าใจกันดี อยู่ไปนาน ๆ ไม่มีปัญหา ดวงเสริมกันให้กิจการรุ่งเรือง บลา บลา บลา"

คุณหมอก็พร่ำสอนไปค่ะคุณ... ถึงจะไม่ค่อย get แต่ก็ปล่อยคุณหมอดูเค้าพร่ำต่อไป

พร้อมคำ ปุจฉาในใจ "คัยจีบกูว่ะ"  ไม่ยักกะรู้ตัว

เสร็จแล้วรีบคาบข่าวมาบอกไอ้ปอที่นั่งคู่กัน

"ปอ...คัยจีบกูอ่ะ"

"กูจะไปรู้เมิงเหรอ...ทำอย่างกะตัวติดกัน"

เออจริงของไอ้ปอ 

"ช่างเหอะแก เด๋วก็รู้เองว่าคัยจีบ ตอนนี้กูหิวแล้ว หาไรกินดีกว่า"

แล้วเราก็ทิ้งเรื่องหมอดูคู่หมอเดาไว้ข้างหลัง พร้อมกับควงแขนกันไปหาไรกิน

"ป่ะเมิง....ทำบุญแล้ว กูจะกินสเต็กกวาง"

อีปอหมายมั่น ตั้งปณิฐานไว้...

ขับรถย้อนกลับเข้าเมืองมาไม่กี่กิโล เก๊าะเห็นร้านสเต็กกวาง

Oh my deerssssssss!!!!!!

ช่างน่ารักน่ากินอะไรเยี่ยงนี้...ไม่ใช่เสียงอิชั้นค่ะคุณ

แต่เป็นเสียงท้องอีปอร้องตอนเห็นแค่ป้ายของร้าน

รู้สึกประหลาดนิด นิด ที่เห็นน้องกวางมากมายกะลังกินฟางที่เค้าเอามาให้

แอบคิดต่อไป...นี่แกกะลังจะมาเป็นอาหารของชั้นนะเนี่ย รู้ตัวหรือเปล่า

จอดรถอยู่หน้าร้านด้อม ๆ มอง มอง ไม่ค่อยมั่นใจ....

ตึกแถวปลูกสไตล์กึ่งเอเชีย-ยุโรป เป็นเวิ้งสวยงาม

แต่คงจะดีกว่านี้ หากไม่ร้าง...... ช่ายค่ะคุณ มันเป็นดงตึกร้าง

"เฮ้ย...แก มันร้าง ๆ อ่ะ... เปิดร้านป่าวว่ะ" อิชั้นงง

"ไม่รู้ว่ะ งั้นแกรออยู่นี่ เด๋วชั้นลงไปดูเอง"

โอ้โหเฮะ...เพื่อนอิชั้นช่างกล้า ก้าวลงฉั่บแล้ว ขณะที่อิชั้นนั่งอึ้งๆ

บอกตามตรง จิตนาการไปไกล....อารมณ์เหมือนเป็นนางเอกใน

i know what u did last Summer

จินตนาการยังไม่ถึงไหน ก็มีผู้หญิงเปิดประตูออกมาจากบ้านเก่า

คว้างงงงงงง++++

ป่าวค่ะคุณ เค้าไม่ได้ถือมีดหรอกนะ แค่เดินออกมาแล้วบอกว่า "ร้านเปิดค่ะ"

อ่อ -*- ป่อยหวิวอยู่ตั้งนาน

แล้วอีปอก็ใช้วิชามารไดรเวอร์ ขับรถขนาบร้าน แบบทับท่อแป๊บเล็ก ๆ เค้าเต็มๆ

"ปอ...เมิงคร่อมไรป่ะเนี่ย"

"ม่ายม๊าง...."

เสร็จแล้วลงจากรถ เข้าสู่บ้านร้างต่อไป

ร้านอาหารที่ขายสเต็กกวางมีไม่มากนะคะคุณ...แต่ร้านนี้แม่ง สุด สุด อ่ะคะ

ด้านหน้าทางเข้ามีฟาร์มกวางเล็ก ๆ และร้านนี้เป็นร้านเดี่ยวอยู่ในดงตึกร้าง

เปิดร้านเข้าไป มีกลิ่นอับ ๆ  ร้านมีโต๊ะมากมาย แต่ที่มหัศจรรย์ก็ตรงที่

เอากวางสต๊าฟฝูงนึงมาประดับในร้านในท่าต่าง ๆ กัน

ให้อารมณ์สุนทรีย์ในการกิน....เสียนี่กระไร =.=

 

 

 

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet